Online Chat  
ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ ΟΡΟΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
LAST MINUTE




ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ
Σόφια: Καλωσορίζοντας την Ευρώπη
0 Μερες
Τιμη απο

Σόφια: Καλωσορίζοντας την Ευρώπη

Αγαπημένος προορισμός των Ελλήνων η Βουλγαρία τα τελευταία χρόνια, με την πρόσφατη ένταξη της χώρας στην Ε.Ε. ξανακερδίζει την ευρωπαϊκή αύρα που τόσο της είχε λείψει. Και η Σόφια αναδεικνύεται σε μια φιλόδοξη και φιλόξενη πρωτεύουσα


Περίμενα να δω μια ημι-βάρβαρη πόλη της Ανατολικής Ευρώπης αλλά συνάντησα μια μοντέρνα πρωτεύουσα», έγραφε το 1913 ο Φρανκ Κοξ, ανταποκριτής της βρετανικής εφημερίδας Morning Post, όταν επισκέφθηκε για πρώτη φορά τη Σόφια. Εναν αιώνα αργότερα, ο επισκέπτης εξακολουθεί να εκπλήσσεται από τα ευρωπαϊκά διαπιστευτήρια της βουλγαρικής πρωτεύουσας. Δεν είναι φυσικά η πρόσφατη ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ενωση που προσφέρει αυτόν τον αέρα. Γενιές διαφορετικών λαών που πέρασαν από εδώ άφησαν τα υλικά για τη δημιουργία μιας πολυπολιτισμικής πόλης. Αν και τις τελευταίες δεκαετίες η Σόφια απέκτησε τον ατιμωτικό τίτλο της «πρωτεύουσας του σεξουαλικού τουρισμού», σήμερα ξαναβρίσκει τον εαυτό της συνδυάζοντας τα λαμπρότερα στοιχεία των πολιτισμών που πέρασαν από την περιοχή. Οι λεωφόροι του λεγόμενου σοσιαλιστικού καθεστώτος γεμίζουν με μπαράκια, ενώ ανάμεσά τους θα βρεις από ρωμαϊκά ερείπια μέχρι καθεδρικούς ναούς. Οσο για τα εναπομείναντα μνημεία του σοσιαλιστικού ρεαλισμού, λειτουργούν πλέον σαν φόντο για τους νεαρούς «σκεϊτάδες», που συναγωνίζονται ποιος θα πραγματοποιήσει το ψηλότερο άλμα.
Μετά το πρώτο σοκ που προκάλεσε η μετάβαση στην οικονομία της αγοράς, η Σόφια αποτελεί ήδη έναν από τους πληρέστερους τουριστικούς προορισμούς των Βαλκανίων, καθώς μπορεί να καλύψει τις ανάγκες και του πιο απαιτητικού επισκέπτη: τα χιονοδρομικά κέντρα της αρχίζουν να προσελκύουν αθλητές από ολόκληρη την Ευρώπη (με την προϋπόθεση να χιονίζει), οι πολιτιστικές εκδηλώσεις συγκεντρώνουν διεθνές καλλιτεχνικό ενδιαφέρον ενώ η νυχτερινή ζωή της πόλης ξεφεύγει σταδιακά από τον επαρχιωτισμό περασμένων χρόνων. Και όλα αυτά σε τιμές που μπορεί να μη συγκρίνονται με τη φτήνια της κομμουνιστικής περιόδου, παραμένουν όμως εντυπωσιακά χαμηλές για τα ευρωπαϊκά δεδομένα.
Στα πολυπολιτισμικά μνημεία
Η περιήγηση στην πόλη ξεκινά συνήθως από την κεντρική πλατεία Σβέτα Νεντέλια, όπου βρίσκεται και η ομώνυμη εκκλησία - χτισμένη και αυτή στα ερείπια παλαιότερων εκκλησιών που συνδέθηκαν με την Ιστορία της περιοχής από τα χρόνια του Μεσαίωνα. Εδώ μια ομάδα κομμουνιστών σκότωσε κατά λάθος 123 άτομα το 1925, στην προσπάθειά της να ανατινάξει τον τσάρο Μπόρις Γ΄ και το υπουργικό του συμβούλιο.
Στη γειτονική λεωφόρο Τοντόρ Αλεξάντροφ, όπου παλαιότερα έστεκε ένα κολοσσιαίο άγαλμα του Λένιν, σήμερα βρίσκουμε το λιγότερο εμπνευσμένο (αλλά και πολιτικά ακίνδυνο) άγαλμα της Αγίας Σοφίας (Sveta Sofia).
Με ιστορίες του «κομμουνιστικού» παρελθόντος στο μυαλό αντικρίζουμε και την περίφημη πλατεία του Λάργκο, στο βάθος της οποίας στέκουν τα παλιά γραφεία του «Κόμματος». Σχεδόν όλα τα κτίρια γύρω από την πλατεία ανακατασκευάστηκαν μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αφού τα αμερικανικά και βρετανικά βομβαρδιστικά είχαν αφήσει μόνο ερείπια στην περιοχή. Θα σταθούμε εδώ στην επιστροφή αφού πρώτα περπατήσουμε λίγο βορειότερα, αναζητώντας τα ίχνη των Μουσουλμάνων και των Εβραίων που έζησαν στην πόλη στο πέρασμα του χρόνου.
Το τζαμί Μπάνια Μπάσι του 1576 σχεδιάστηκε από τον Τούρκο αρχιτέκτονα Χατζή Σονά, ο οποίος κατασκεύασε και το μεγάλο τέμενος της Αδριανούπολης. Σε απόσταση αναπνοής από το Μπάνια Μπάσι βρίσκεται η εντυπωσιακή εβραϊκή συναγωγή, που σχεδιάστηκε το 1909 σε ρυθμό αρ νουβό. Θα χρειαστεί να χτυπήσουμε το κουδούνι και να περιμένουμε τον φύλακα να μας ανοίξει για να επισκεφθούμε το εσωτερικό της συναγωγής όπου, πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, συγκεντρωνόταν ο εβραϊκός πληθυσμός της πόλης. Οι Εβραίοι της Βουλγαρίας είχαν καλύτερη τύχη από τους ομοθρήσκους τους στην Κεντρική Ευρώπη, αφού κατάφεραν να μεταναστεύσουν κατά εκατοντάδες στα παλαιστινιακά εδάφη τη δεκαετία του '40. Η συναγωγή είναι σήμερα ένα από τα ελάχιστα οικοδομήματα που θυμίζουν την ακμή της εβραϊκής κοινότητας, αφού τα γύρω κτίρια ισοπεδώθηκαν και αυτά από τους βομβαρδισμούς.
Ανάμεσα στο τζαμί και τη συναγωγή βρίσκουμε και τη διώροφη αγορά του Χαλιτέ, κτίσμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου που αναπαλαιώθηκε πρόσφατα αποκτώντας μια εντυπωσιακή γυάλινη οροφή. Υστερα από ένα μικρό διάλειμμα για σάντουιτς και σαλάτες επιστρέφουμε στην ορθογώνια πλατεία Λάργκο. Περνάμε δίπλα από το γιγαντιαίο εμπορικό κέντρο του Τζουμ, για να δούμε απέναντί μας το παλιό «Σπίτι του Λαού». Μπορούμε ακόμη να φανταστούμε τον σύντροφο Ζίφκοφ να υποδέχεται τα στελέχη του σοβιετικού Πολιτμπιρό. Στην ίδια πλατεία, όμως, όπου κάποτε φιλοξενούνταν οι ξένες αποστολές και τα επίσημα συνδικάτα του «σοσιαλιστικού» καθεστώτος σήμερα κυριαρχούν τα σύμβολα άλλων «συνδικάτων»: το τεράστιο αστέρι του ΝΑΤΟ και οι σημαίες της Ευρωπαϊκής Ενωσης!
Στη νότια πλευρά της πλατείας σταματάμε για λίγο στη Ροτόντα του Αγίου Γεωργίου (την παλαιότερη κατασκευή που στέκει σήμερα στην πόλη) πριν ξεκινήσουμε την πορεία μας προς το σημαντικότερο μνημείο της Σόφιας: τον καθεδρικό του Αλεξάντερ Νέφσκι.
Η σφραγίδα της Μητέρας Ρωσίας είναι και εδώ έντονη. Το αρχιτεκτονικό διαμάντι της βουλγαρικής πρωτεύουσας άρχισε να κατασκευάζεται το 1882, προς τιμήν των 200.000 Ρώσων στρατιωτών που σκοτώθηκαν στον «Πόλεμο της Ανεξαρτησίας» του 1877 - 78, αλλά ολοκληρώθηκε το 1924 όταν στη Μόσχα έπνεαν διαφορετικοί πολιτικοί άνεμοι. Ο ναός μπορεί να φιλοξενήσει έως και πέντε χιλιάδες πιστούς και στις πρωινές λειτουργίες του προσφέρει συχνά εντυπωσιακό θέαμα με φόντο τα βιτρό, τις τοιχογραφίες και τους θρόνους από ελεφαντόδοντο. Δίπλα και… κάτω από τον καθεδρικό, η περίφημη «κρύπτη» φιλοξενεί μια συλλογή εικόνων που εντυπωσιάζει ακόμη και όσους αποφεύγουν συστηματικά την εκκλησιαστική τέχνη. Δημιουργίες του 18ου αλλά ακόμη και του 14ου αιώνα προσφέρουν μια συνολική εικόνα της ορθόδοξης παράδοσης της Βουλγαρίας.
Βόλτα στο κέντρο
Σε αυτό το σημείο η Σόφια έχει ήδη επιδείξει το μεγαλείο της. Συνεχίζει όμως να μας εκπλήσσει με τη γειτονική Εθνική Πινακοθήκη Ξένων Καλλιτεχνών. Λίγα, αλλά εκλεκτά, έργα δημιουργών όπως ο Πικάσο και ο Ντελακρουά και μια πλούσια συλλογή γλυπτών από εξωτικές γωνιές του πλανήτη δημιουργούν ένα εικαστικό σύνολο που θα το ζήλευαν αρκετές ευρωπαϊκές πινακοθήκες. Οι ιαπωνικές ξυλογραφίες, μαζί με τις μάσκες και τις ξύλινες φιγούρες από τη Δυτική και την Κεντρική Αφρική αποτελούν μία από τις πολλές εκπλήξεις που περιμένουν τον επισκέπτη.
Εχοντας εκπληρώσει πλέον τα καθήκοντα του καλού τουρίστα που επισκέπτεται όλα τα μνημεία, μπορούμε να καλύψουμε και ορισμένες από τις καταναλωτικές μας ανάγκες στην υπαίθρια αγορά έξω από τον καθεδρικό του Αλεξάντερ Νέφσκι. Χιλιάδες μπάμπουσκες και εκατοντάδες εικόνες καταλαμβάνουν μια ευθεία δεκάδων μέτρων. Ανάμεσά τους υπάρχουν, όμως, και πολύ ενδιαφέροντα «κομμάτια» από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά και τη σοσιαλιστική περίοδο. Εάν πάντως δεν εμπιστεύεστε τις ικανότητές σας ως εκτιμητές κειμηλίων, αποφύγετε τα ακριβά ρολόγια και αρκεστείτε σε μικρότερα αναμνηστικά. Οι τιμές επιδέχονται παζάρι, μη φανταστείτε όμως ότι βρίσκεστε σε κάποια αγορά στα βάθη της Ανατολής. Εδώ είναι Βαλκάνια και όλα έχουν τα όριά τους.
Από την υπαίθρια αγορά κινούμαστε και πάλι ανατολικά και, αφού περάσουμε τον καθεδρικό, μπορούμε να σταματήσουμε στο πάρκο για να χαζέψουμε τους περαστικούς και να ακούσουμε τους πλανόδιους μουσικούς. Οταν νιώσουμε τα πόδια μας να ανακτούν τις δυνάμεις τους, χαράσσουμε πορεία προς τα νότια για να συναντήσουμε την Εθνική Βιβλιοθήκη (στο υπόγειο της οποίας υπάρχει και ομώνυμο νυχτερινό κλαμπ!) αλλά και το Πανεπιστήμιο της Σόφιας. Εδώ χτυπά η καρδιά της φοιτητιώσας νεολαίας, ενώ λίγο πιο κάτω θα βρούμε και τη μαθητιώσα με ποδήλατα και σκέιτμπορντ να δοκιμάζει φιγούρες με φόντο το μνημείο του σοβιετικού στρατού. Πρόκειται για το μοναδικό ίσως δείγμα σοσιαλιστικού ρελιασμού που δεν απομακρύνθηκε από το κέντρο της πόλης μετά την κατάρρευση του ανατολικού μπλοκ. Το μνημείο ανεγέρθηκε προς τιμήν των ανδρών του Κόκκινου Στρατού που σκοτώθηκαν για την απελευθέρωση της πόλης το 1944 (ή, με διαφορετική ερμηνεία, για την κατάληψη της πόλης, αφού η Βουλγαρία είχε συμμαχήσει με τις δυνάμεις του Αξονα). Τα αγάλματα εργατών, στρατιωτών και αγροτών, που συμβόλιζαν τη βουλγαροσοβιετική φιλία, αποτελούν σήμερα ένα εντυπωσιακό απομεινάρι του παρελθόντος που η Βουλγαρία προσπαθεί να κρύψει κάτω από το χαλί της ιστορίας.
Ηδη κινούμαστε στις τουριστικές εσχατιές της πόλης, οπότε παίρνουμε το δρόμο της επιστροφής προς το (σχετικά αδιάφορο) κτίριο της Εθνοσυνέλευσης. Ο κύριος που στέκει απέναντί του, επάνω στο άλογό του, είναι ο Ρώσος τσάρος Αλέξανδρος Β΄, ο οποίος κρατάει στο ένα του χέρι την κήρυξη πολέμου εναντίον των Τούρκων.
Εμείς συνεχίζουμε ευθεία με κατεύθυνση προς το μικρό αλλά πολύ όμορφο Αρχαιολογικό Μουσείο και στη συνέχεια στρίβουμε και πάλι νότια προς το Εθνικό Θέατρο. Το πάρκο που μεσολαβεί ανάμεσα στα δύο κτίρια φιλοξενεί και δεκάδες σκακιστές, που καθημερινά συγκεντρώνονται για να δώσουν και να πάρουν μαθήματα σκακιστικής τέχνης σε γνωστούς και αγνώστους. Αν και ορισμένες φορές σού δίνουν την αίσθηση κλειστής παρέας, είμαστε ευπρόσδεκτοι να τους συναγωνιστούμε. Προσοχή, όμως, γιατί παραμονεύει ο κίνδυνος της εθνικής ταπείνωσης! Οταν εμείς παίζαμε τάβλι απολαμβάνοντας το φραπέ μας, οι Βούλγαροι ακόνιζαν το μυαλό τους στο σκάκι. Προετοιμαστείτε, λοιπόν, να βγείτε ματ σε λίγες κινήσεις ή σκεφτείτε μια δικαιολογία για να φύγετε νωρίτερα (όπως λόγου χάρη ότι θέλετε να επισκεφθείτε την Εθνική Γκαλερί Τέχνης στην επόμενη γωνία).
Αναζητώντας το Μουσείο
Μέχρι στιγμής έχουμε καλύψει τα σημαντικότερα μνημεία της πόλης. Ετοιμαζόμαστε λοιπόν να την εγκαταλείψουμε και να κινηθούμε στα προάστιά της. Στην περιοχή της Μπογιάνα θα βρούμε την ομώνυμη εκκλησία και το Μουσείο Εθνικής Ιστορίας. Ολες οι ελίτ της Βουλγαρίας (είτε έπιναν νερό στο όνομα του Στάλιν είτε κάποιου τοπικού μαφιόζου) επέλεξαν αυτήν την περιοχή για να χτίσουν τις πολυτελείς επαύλεις τους. Εμείς τις προσπερνάμε και κατευθυνόμαστε απευθείας στο Μουσείο Εθνικής Ιστορίας το οποίο -άγνωστο για ποιο λόγο- μεταφέρθηκε από το κέντρο της πόλης σε αυτή τη δυσπρόσιτη για τους τουρίστες περιοχή. Πρόκειται ίσως για τη μοναδική χώρα στον κόσμο που προσπαθεί να κρύψει το μεγαλύτερο μουσείο της από τους επίδοξους επισκέπτες. Εάν δεν αισθάνεστε ότι έχετε κατανοήσει πλήρως το δίκτυο μέσων μαζικής μεταφοράς της Σόφιας, αξίζει να επενδύσετε κάτι παραπάνω σε ένα ταξί που θα σας μεταφέρει έως εδώ.
Αν και το μουσείο θα μπορούσε να έχει οργανωθεί πολύ καλύτερα, τα εκθέματα αποζημιώνουν όσους καταφέρνουν να το εντοπίσουν. Ακόμη καλύτερα όμως εγγράφεται στη μνήμη το ίδιο το κτίριο, που κάποτε χρησιμοποιόταν ως κυβερνητικό μέγαρο από τον Ζίφκοφ και την παρέα του. Σε τελική ανάλυση, αποτελεί και αυτό ένα έκθεμα μαζί με τις φιγούρες της Νεολιθικής Περιόδου και τους βουλγαρικούς θησαυρούς. Οι μεταφραστές του υπουργείου Πολιτισμού βαρέθηκαν, όπως φαίνεται, να αποδώσουν στα Αγγλικά τα κείμενα που εξηγούν την Ιστορία της Βουλγαρίας και αρκέστηκαν να μεταφράσουν τις μικρές πινακίδες κάτω από κάθε έκθεμα.
Σε απόσταση δύο χιλιομέτρων από το μουσείο συναντάμε την εκκλησία της Μπογιάνα με τις περίφημες τοιχογραφίες που χρονολογούνται από το 1259. Για αρκετούς ιστορικούς ο ρεαλισμός των συγκεκριμένων εικόνων σηματοδοτεί την απομάκρυνση από τη βυζαντινή παράδοση και τη γέννηση της Ιταλικής Αναγέννησης.
Και αφού πήραμε τη μεγάλη απόφαση να απομακρυνθούμε από την άνεση που προσφέρει το κέντρο της πόλης, είμαστε πλέον υποχρεωμένοι να κινηθούμε και προς το γρανιτένιο όρος Βίτοσα. Οι «έχοντες και κατέχοντες» της βουλγαρικής πρωτεύουσσας μαζεύονται εδώ το χειμώνα για να δοκιμάσουν τις επιδόσεις τους στο σκι, ενώ τα μεσαία και χαμηλότερα στρώματα τους ακολουθούν την άνοιξη και το καλοκαίρι για ένα απλό πικνίκ. Η επιλογή είναι δική σας.

ΓΕΝΙΚΑ
Η ένταξη στην Ε.Ε. δεν αναμένεται να επιφέρει, άμεσα, σημαντικές αλλαγές για τους Ελληνες τουρίστες, οι οποίοι ούτως η άλλως δεν χρειάζονταν βίζα. Κυρίως μη μπερδευτείτε πιστεύοντας ότι η Βουλγαρία μπήκε και στην Ευρωζώνη. Θα πρέπει ακόμη να αλλάξετε κάθε ευρώ σας προς περίπου 1,95 βουλγαρικά λέβα. Οι πιστωτικές κάρτες γίνονται δεκτές σε μεγάλα καταστήματα, ξενοδοχεία και εστιατόρια και δεν υπάρχει κανένας λόγος να αναζητήσετε τη μαύρη αγορά συναλλάγματος. Οσο για τα τηλέφωνα που παραθέτουμε παρακάτω, για να τα καλέσετε ευρισκόμενοι στη Σόφια, θα παραλείψετε τον διεθνή κωδικό κλήσης 00359 και θα προσθέσετε το 0, δηλαδή 02-xxxxxxx.

ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ
Τα λεωφορεία, τα τρόλεϊ και τα τραμ προσφέρουν αξιόπιστη και πάμφθηνη μετακίνηση σε κάθε σημείο της πόλης, με την προϋπόθεση ότι θα βρείτε κάποιον ντόπιο να σας εξηγήσει ποια γραμμή να επιλέξετε. Τα εισιτήρια κοστίζουν 0,70 λέβα (6 λέβα για τη δεσμίδα των δέκα), θα τα βρείτε σε κιόσκια κοντά στις στάσεις και θα τα ακυρώσετε μόλις επιβιβαστείτε.
Για ταξί προτιμήστε κάποια γνωστή εταιρεία όπως η ΟΚ (τηλ. 02 9732121), αλλά θυμηθείτε ότι κανένας τουρίστας δεν γλίτωσε από τους ταξιτζήδες της Σόφιας. Η τιμή της «σημαίας» μεταβάλλεται ανάλογα με την εταιρεία, αλλά συνήθως κυμαίνεται μεταξύ 0,30 και 0,50 λέβα, ενώ η τιμή ανά χιλιόμετρο είναι 0,30 - 0,40 λέβα κατά τη διάρκεια της ημέρας και 0,50 - 0,60 λέβα μετά τις 10 το βράδυ.
Από το αεροδρόμιο μπορείτε να μετακινηθείτε προς το κέντρο της πόλης με τα λεωφορεία 84 και 30.

ΠΟΥ ΝΑ ΜΕΙΝΕΤΕ
Κατ' αρχάς θα πρέπει να γνωρίζετε πως σε γενικές γραμμές τα ξενοδοχεία μεσαίας κατηγορίας δεν προσφέρουν την καλύτερη σχέση ποιότητας - τιμής, ενώ είναι σχεδόν βέβαιο ότι ως τουρίστες θα πληρώσετε πολύ περισσότερο από τους ντόπιους.

Για κρατήσεις που αφορούν τη διαμονή σας επισκεφθείτε τo:

http://www.booking.com/city/bg/sofia.html?aid=314110&label=sofia

• Radisson SAS (Pl. Narodno Subranie 4, τηλ.: 00359 2 9334334, www.sofia.radissonsas.com): Από τις πιο μοντέρνες και ακριβές επιλογές στο κέντρο της πόλης, ξεχωρίζει για τη θέα του προς το Κοινοβούλιο και το Ναό του Αλεξάντερ Νέφσκι. Συμπαθέστατο και το καφέ/μπαρ στο ισόγειο.
• Baldzhieva (Ul. Tsar Asen 23, τηλ.: 00359 2 9811257): Οταν ανακαίνισαν το κτίριο φαίνεται ότι ξέχασαν μερικά δωμάτια, αλλά γενικά έκαναν καλή δουλειά. Τηλεόραση και μπάνιο σε όλα τα δωμάτια και προνομιακή θέση στο κέντρο της πόλης, κοντά στη λεωφόρο Βίτοσα.
• Pop Bogomil (Ul. Pop Bogomil 5, τηλ.: 00359 2 9037865): Από τις φθηνές αλλά αξιοπρεπείς επιλογές της βουλγαρικής πρωτεύουσας, προσφέρει πλούσιο πρωινά με λίγα έξτρα λέβα.

ΠΟΥ ΝΑ ΦΑΤΕ
Τα τελευταία χρόνια η Σόφια ανακαλύπτει και πάλι τις παραδοσιακές γεύσεις της Βουλγαρίας - γεγονός ιδιαίτερα ενθαρρυντικό, αφού δεν είχε δείξει ιδιαίτερες επιδόσεις στη διεθνή κουζίνα.

• Pri Yafata (Ul. Solunska 28, τηλ.: 00359 2 9801727): Εάν δεν ενοχλείστε από τους δεκάδες τουρίστες, εδώ θα βρείτε εγγυημένη βουλγαρική κουζίνα και παραδοσιακή λαϊκή διακόσμηση του 19ου αιώνα. Τα Σαββατοκύριακα ίσως χρειαστεί να κλείσετε τραπέζι.
• O! Shipka (Ul. Shipka 11): Εάν σας φέρει ο δρόμος προς το Πανεπιστήμιο της Σόφιας, σταματήστε για καφέ ή φαγητό σε ένα από τα πιο όμορφα διακοσμημένα νεανικά στέκια της πόλης. Το βράδυ, στο υπόγειο θα βρείτε μικρά μουσικά σχήματα να δοκιμάζουν τις κιθάρες τους σε ροκ και μέταλ ήχους.
• Rotisserie Nationale (Ul. Neofit Rilski 40, τηλ.: 00359 2 9801717): Συμπαθέστατος χώρος που θυμίζει κελάρι και ικανοποιητική δυτική κουζίνα σε ένα εστιατόριο όπου συχνάζουν, μεταξύ άλλων, και τα δυτικοθρεμμένα στελέχη των βουλγαρικών επιχειρήσεων.
• Divaka (Ul. 6 Septemvri 41a, τηλ.: 00359 2 9866971): Κρέας με κρέας και ολίγη από σαλάτα σε ένα από τα αγαπημένα στέκια των κατοίκων της πόλης.

ΠΩΣ ΝΑ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΕΤΕ
Η νυχτερινή ζωή της πόλης αλλάζει με τρομακτικούς ρυθμούς, καθιστώντας τη συγγραφή τουριστικών οδηγών επάγγελμα υψηλού… ρίσκου.

• Flannagan's (Narodno Subranie): Πρόκειται ουσιαστικά για το μπαράκι του ξενοδοχείου Radisson, το οποίο λειτουργεί και την ημέρα σαν καφέ. Δύσκολο να μην περάσετε από εκεί, αφού βρίσκεται στην τουριστική καρδιά της Σόφιας.
• Backstage (Bul. Vasil Levski 100): Μπαρ που μετατρέπεται σε μίνι συναυλιακό χώρο όταν μικρά σχήματα καταλαμβάνουν τη σκηνή. Δυτικά ακούσματα ερμηνευμένα με σχετική πιστότητα από ντόπιους μουσικούς.
• Bibliotekata (Vasil Levski): Στο υπόγειο της Εθνικής Βιβλιοθήκης θα βρείτε ένα από τα πιο γνωστά κλαμπ της βουλγαρικής πρωτεύουσας, αν και ο χώρος φιλοξενεί συχνά και συγκροτήματα σε ζωντανές εμφανίσεις.
• Swingin' Hall (Bul. Dragan Tsankov 8): Λίγο έξω από το κέντρο της πόλης, το μαγαζί αυτό συγκεντρώνει από στελέχη επιχειρήσεων μέχρι φοιτητές, οι οποίοι ακούν ένα ιδιόρρυθμο αμάλγαμα από ροκ, τζαζ και ποπ. Από τις πιο κεφάτες γωνιές της νυχτερινής Σόφιας.
• My Mojito (Ivan Vazov 12): Ατμοσφαιρικό και με στυλ. O dj δοκιμάζει καθημερινά την τύχη του σε διαφορετικά είδη μουσικής και από τις επιλογές του εξαρτάται και ο κόσμος που θα συναντήσετε.
• Tequila Bar Yanko (Sakuzov 2): Το μαγαζί «ξυπνάει» συνήθως μετά τα μεσάνυχτα της Παρασκευής και του Σαββάτου για να φιλοξενήσει τη νεολαία της βουλγαρικής πρωτεύουσας.

ΤΙ ΝΑ ΨΩΝΙΣΕΤΕ

Η βουλγαρική «Ερμού» βρίσκεται στις οδούς Βίτοσα και Σταμπολίισκι, αν και τους περισσότερους ομοεθνείς μας θα τους βρείτε στο εμπορικό κέντρο του Τζουμ - απαραίτητο πλέον σταθμό όλων των τουριστικών πούλμαν από την Ελλάδα. Για αναμνηστικά από την εποχή του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου κατευθυνθείτε προς την υπαίθρια αγορά έξω από το Ναό του Αλεξάντερ Νέφσκι, ενώ για μια γεύση βουλγαρικής «λαϊκής αγοράς» μπορείτε να επισκεφθείτε την αγορά του Ζένσκι στην οδό Στεφάν Σταμβόλοβ.

ΤΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΞΕΤΕ

Το γεγονός ότι η Σόφια θεωρείται (και συχνά είναι) μια «πόλη της νύχτας» δεν αφορά τον απλό επισκέπτη, ο οποίος δεν θα αντιμετωπίσει σημαντικότερα προβλήματα σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα.

Ο κίνδυνος μικροκλοπών είναι υπαρκτός στα λεωφορεία και τις αγορές, όπως και σε κάθε άλλη πόλη. Ελαφρώς μεγαλύτερη προσοχή απαιτείται για την ασφάλεια του αυτοκινήτου, το οποίο καλό είναι να μένει τις νύχτες σε προστατευόμενο χώρο. Αποφύγετε επίσης να μείνετε νυχτερινές ώρες στο σταθμό των τρένων.





ΚΡΑΤΗΣΗ ΕΚΤΥΠΩΣΗ



Σεα Δθηΰιν: ΟπξΡςσδθξ